Սահմանից այս կողմ Արցախն ապրում է․ Սառնաղբյուր
Հեռու, այնտեղ, որտեղ երկինքն ավելի մաքուր էր, որտեղ գարունները բուրում էին սարերի օդով, մնաց իմ տունը… Մնաց վառարանի տաք շունչը, որ ձմռան ցրտին մեզ էր գրկում, մնաց այգու կեռասենին, որ գարնանը առաջինն էր ծաղկում…Հիմա այնտեղ լռություն է։ Չկա վառարանի տաքուկ շունչը, որ կլսվեր մութ երեկոներին, չկա մրգերի բույրով ծանրաբեռնված սեղանը։ Մնաց միայն կարոտը՝ դռան շեմին նստած, սպասելով մեր վերադարձին…
Կարդա ավելին